Onze wijk; Chile, Cartagena

In Colombia wonen is een hele belevenis, iedere dag weer! Het is bijzonder hoe snel alles “gewoon” is. Gelukkig geniet ik hier enorm van het “gewone leven” en vervelen we ons geen moment!

Als de zon opkomt, begint Cartagena te leven. Rond 06.00 uur komen de eerste straatverkopers door de straten met hun verse groenten/fruit, schoonmaakmiddelen of loten voor een loterij. Je kan het zo gek niet verzinnen of er komt wel iemand door de straat die het verkoopt! Regelmatig komen er ook groepjes muziekanten die dansend door de straten komen en zorgen voor een heerlijk Caribisch sfeertje.

– Vers fruit voor het ontbijt –

In onze wijk is ook vrij veel “groen” en er staan een aantal hoge bomen. Hier zie je, vooral in de ochtend, heel veel kleurrijke papegaaien en soms een dikke leguaan. Er zijn redelijk veel straathonden hier, maar deze worden goed onderhouden door iedereen in de buurt. Ze zijn niet vervelend en krijgen voldoende te eten/drinken.

Er zijn altijd wel groepjes mensen die elkaar ergens opzoeken. Kindjes die de meest creatieve spelletjes bedenken, want veel speelgoed hebben ze niet. Oudere mannen die met elkaar een kaartspel gaan spelen of een groep buren die ter plekke besluit er een klein feestje van te maken met muziek en een biertje. Grappig is dat een vogel hier het populairste huisdier is en ook overal mee naartoe gaat! Zo nemen de eigenaren van de local store (je kan het geen supermarkt noemen) hun 5 vogels, ieder in een eigen kooitje, en de kip iedere dag mee naar de winkel. Ook de opa’s die elkaar ontmoeten om te kaarten nemen de vogel mee en bij de kapper zie je ook altijd mensen én hun vogel. Een dag op het balkon zitten is hier dan ook nooit saai! Volop genieten dus in ons huisje in de wijk Chile!

– De local store; bestellen en betalen doe je aan het hek, de boodschappen worden vervolgens aangegeven –

In Colombia zijn de wijken ingedeeld in sectoren. Zo zit het in Cartagena:

Wonen in sector 1/2 is goedkoop, weinig luxe, vaste lasten zijn laag en je hebt waarschijnlijk moeite met het vinden van een verzekering. Er is meer criminaliteit en minder beveiliging in deze sectoren.

Sector 3/4 zijn iets betere wijken met meer en betere faciliteiten. De huurprijzen zijn in deze wijken nog net betaalbaar voor de gemiddelde werkende Colombiaan en er is altijd beveiliging aanwezig.

Het centrum en de echt betere wijken vallen onder sector 5/6. Wonen en leven in deze wijken is duur. Het verschil is groot! De prijzen in de supermarkten liggen hier een stuk hoger en ook de vaste lasten en de huurprijzen zijn voor een gemiddeld Colombiaans salaris niet te betalen. In deze wijken zijn dan ook de meeste hotels én kunnen ook toeristen prima en veilig over straat. Er is veel beveiliging en politie.

Wij wonen dus in de wijk Chile, zo’n 20 minuten met de bus uit het centrum. Chile valt onder sector 3. Ons leven hier is dus vrij goedkoop en we hebben zo’n beetje alle belangrijke faciliteiten om de hoek! Ons huis ligt aan een klein straatje waar je niet met de auto door kan. Het is dus relatief “rustig” in onze straat! Onze straat komt uit aan een grote brede weg. Hier hebben we een politiebureau, een school voor kinderen met een beperking én een reguliere basisschool, een paar restaurantjes, een drogist/apotheek, een bakker, een slager, een kapper, een schoolheidsspecialiste, een winkel die werkelijk alles verkoopt en een kleine supermarkt. In de avond, zodra de zon onder is, veranderd deze brede weg in een druk uitgaansgebied! Overal komen eettentjes met super lekker streetfood te voorschijn en er is overal muziek.

– De slager en de supermarkt aan de brede weg –

Achter ons huis is een groot voetbalveld waar ook altijd van alles te beleven is! In de avond gaan de barretjes open en stromen de tribunes vol. Of er nu een dansoptreden is vanuit de school, een voetbalwedstrijd of een optreden van de kerk om de hoek, er is altijd iets te beleven op het voetbalveld.

– Het kapelletje, de barretjes en het voetbalveld achter ons huis –

Rond 22.00 uur is het ineens een stuk rustiger in de straat. Het is donker, zeker nu alle kerstverlichting weg is, en dus ook meteen een stuk onveiliger. Overal in Colombia moet je wel een beetje opletten, ook overdag, maar na 22.00 uur komen wij liever helemaal niet meer buiten. Vanaf 23.00 uur ongeveer komt er een beveiliger op een motor door de straten rijden en hij fluit telkens als hij iets ziet wat niet klopt. We horen hem heel regelmatig, dus dat geeft wel aan dat het een prima keuze is om lekker binnen te blijven vanaf een uur of 22.00!

Dat het een stuk rustiger is in de straat, betekend overigens niet dat het leven saai of stil is. Er is altijd wel een huis in de straat dat met het huishouden (1 huishouden bestaat hier vaak uit 2 of 3 gezinnen) een feestje wil vieren of gewoon een buurman die graag de muziek heel hard aan heeft staan terwijl hij op zijn balkon een biertje drinkt.

Last van de avondklok hebben wij dus niet echt hier. De avondklok gaat in om 23.00 uur (in het weekend om 00.00 uur). Nog steeds mogen wij om de dag naar de grote supermarkt en er is een regel over alcohol gebruik/verkoop bijgekomen, maar daar controleren ze niet echt op. Voor ons is het dus geen probleem om in de avond nog een biertje te kopen bij de local store of bij het barretje bij het voetbalveld.

In andere delen van Colombia zijn meer en strengere maatregels, maar met succes! Vanaf vandaag lees in in het Colombiaanse nieuws dat de aantallen van nieuwe besmettingen weer flink afnemen en lijkt de 2e golf ook hier over de piek heen te zijn.

De afgelopen weken stonden, vooral voor Miguel, nog in het teken van veel leren en veel oefenen voor het examen. Alweer 2 weken geleden kwam ik hier een oud klasgenootje van de basisschool tegen. We hebben flink wat tijd samen opgetrokken en ik was weer even “toerist” in mijn eigen stadje, heerlijk! We hebben een aantal mooie uitstapjes gemaakt in de omgeving! Van mooie stranden, tot partybussen, tot cocktails op het terras en biertjes in het park, van het kasteel tot aan een kayak tocht die toch iets anders verliep als gehoopt! Tegen alle adviezen in, de zee was een tikketje wild, wilde wij het toch proberen met zijn 3en, maar na 15 minuten lagen we in het water en moesten we terug zwemmen naar het strand…

– Op weg naar de Rosario eilanden –

Over een paar dagen vliegen we naar Bogotá en mag Miguel zijn examen gaan maken op de Nederlandse ambassade. Spannend! In Bogotá zullen we verblijven bij een nichtje van Miguel en we hebben een bus geboekt naar de tatacoa woestijn, zo’n 6 uur uit Bogotá. Daar zullen we ook een paar dagen verblijven!

This Post Has 7 Comments

  1. Astrid

    Voor ons is het super leuk om te lezen, voor jezelf is het ook min of meer een dagboek! Jullie zijn alweer 2 maanden daar! Nog 4 te gaan! Geniet er maar lekker van samen!

  2. Peter

    Leuk stukje Anouk. Je schrijft ook leuk. Moet het uitbrengen in boekvorm. ; )

  3. Joyce

    Wat leuk om te zien hoe en waar je leeft! Wat leuk dat je een bekende tegen gekomen bent!
    Hopelijk haalt Miguel zijn examen! Succes samen en geniet van ‘t iets vrijere leven daar dan wat wij hier hebben!

  4. Jackeline

    Wat super interessant om zo mee te krijgen.
    Ik wacht met smart op je volgende verhaal!!

  5. Inez van hout

    Jee wat een leuk en indrukwekkend verhaal
    Super mooi
    Heel veel succes met het examen
    En nog heel veel plezier en geluk samen

  6. Anonymous

    Van leuk om dit allemaal te lezen. Geniet van de tijd daar.

  7. ilonka

    Dit vorige was dus van mij.

Leave a Reply